Positieve gasten

/ Positieve gasten

It’s all about the dance

It’s all about the dance

In de rubriek Positieve Gasten vertellen inspirerende ‘positiviteitsverspreiders’ over verbinding, geluk en hun streven naar een mooiere wereld.

Erik Hallers is een ondernemer die geïnspireerd wordt door de verhoudingen tussen maatschappij, organisatie en individu. Deze bijzondere gastblog geeft een kijkje in zijn nieuwsgierige aard!


'Toeval, wat is dat? Vertel jij mij het maar. Waar kan ik het vinden en hoe valt het mij ten deel? Misschien is toeval wel pech. Dan noem je het stomme pech. Of domme pech. Ook dat is toeval. ‘Het valt me toe’, ongeacht of het positief of negatief is.

Voor mij persoonlijk heeft toeval een positieve connotatie. Ik ben blij. Ik heb geluk. Het valt me toe. Vraag je mij wat toeval is, dan beschrijf ik een situatie waarin mij iets overkomt dat een positieve bijdrage levert aan mijn geluk. Win ik een loterij, dan heb ik geluk: toevallig heb ik een lot waar de hoofdprijs op viel. Vervolgens staat iedereen in de rij bij de sigarenboer die het winnende lot verkocht. Precies die sigarenboer verkocht al meerdere malen het winnende lot. Wat een toeval! Koop ik daar mijn lot, dan heb ik statistisch dus meer winkans dan bij een andere verkoper.

En hier zit hem de kneep. Dat is dus niet zo, statistisch gezien. De wetmatigheid dat ieder lot evenveel kans heeft, zal iedere wiskundige onderschrijven. Maar toch.. de trekking is geweest, ik ben blij, ik heb een prijs. Omdat ik een lot kocht.

Maar waar in de dagelijkse mallemolen van het leven worden de loten verkocht? Wie verricht de trekking, en wanneer? En voor welke loterij dan? Allemaal vragen en toevalligheden die nodig zijn om het toeval op te zoeken.

Mensen, zijn jullie het met me eens dat er mensen zijn die meer toeval tegenkomen dan anderen? Zoals de eerdergenoemde sigarenboer? Dit houdt me bezig. Hoe komt het dat toeval en geluk altijd op de grote hoop terechtkomen? Altijd bij hem of haar in de achtertuin, en nooit bij mij! Of wel bij mij?

Ik heb een idee dat ik met je wil delen.

Voordat we oogsten, moeten we zaaien. Loten kopen. Tot actie overgaan. We moeten onszelf vragen: ‘Aan welke loterij wil ik deelnemen?’ En: ‘Hoe graag wil ik winnen?’

Laatst had ik een dakdekker nodig. Er was een pan van mijn dak gewaaid, enkele dagen voordat ik op vakantie zou gaan. Volgens de voorspellingen zou het die dagen flink gaan regenen. Ik bel rond en zoekt internet af. Niemand heeft tijd, het is te hoog, lastig bereikbaar, geen noodgeval, of ze nemen überhaupt de telefoon niet op. Ik koop loten voor het vinden van de beste dakdekker, die aardig is, tijd heeft, langskomt op korte termijn en betaalbaar is. De volgende ochtend ga ik verder. Honderden kilometers verderop heb ik beet. Een mannetje met een ladder. Dat is geen oplossing, besluit ik. Ik stop met zoeken - niet met verlangen, maar blijkbaar is de trekking nog niet daar. Maar wanneer wel?

Ik besluit het los te laten. De hond kijkt mij aan. Hij wil uitgelaten worden. Goed idee, wat rust aan mijn hoofd. Buiten sla ik direct linksaf, en nog eens linksaf. Mijn oog valt op een wagentje. Op de zijkant, in grote letters: ‘Loodgieter’.

Een man staat bij de auto iets schoon te maken. Ik loop er voorbij en bedenk me. Loop terug en spreek hem aan. ‘Repareer je ook daken? Hoge daken? Met een hoogwerker?’ Hij geeft me een telefoonnummer. Ik bel al lopend. Een aardige dame neemt op. Geen enkel probleem, laat ze weten. Ze hebben toevallig net een hoogwerker gehuurd. Het maakt niet uit dat ik niet thuis ben. ‘We bestaan al honderd jaar,’ stelt ze me gerust.

Ik koop het lot en ga op vakantie. Als ik twee weken later mijn sleutel weer in het slot steek, roept de buurman me vanuit zijn tuin toe dat ze lang geweest zijn. En ik heb geluk gehad, voegt hij toe. Het heeft pijpenstelen geregend. En de prijs? De helft minder dan verwacht. Ik heb de loterij gewonnen! Van verlangen naar een lot, naar de trekking.

Was dit nu toeval? Ik denk van niet. Ik begin langzamerhand te begrijpen dat het leven een spel is. Een dans. Van geven en nemen. Van aantrekken en afstoten. En van actie en rust. Je moet in beweging komen, want toeval komt niet vanzelf.

Zie het als een spel. Dit spel vereist rust, zien, overzien en in actie komen op het juiste moment. Het juiste moment voel je intuïtief aan. Dus.. ik zoek vergeefs naar een loodgieter en raak desperate. Ik besluit te stoppen met zoeken. Vervolgens passeer ik een auto, ik draai me om, ik bel meteen en vertrouw op de afloop. Mijn les: als iets niet gaat, dan stop ik. Forceren heeft geen zin. Het toeval is fragiel. It’s all about the dance.'



It's all about the dance.
Dus dance like nobody is watching!

Deze en meer positieve teksten voor op je sweater of t-shirt vind je in onze customy customizer. Tot en met 31 december hebben we ook nog eens een heel gezellige korting lopen. Sla je slag!